İpek Böceği..

Yasaklar ve gizlilik neden bu kadar tatlı acabaa:D

Arabamla ilk yanlız uzun yolculuğumu yaptım..Uzun yol kavramım herkesin bildiği gibi 8-10 saatlik yolculuklar değil;en uzun yanlız yolum 45 dklık bursa yolculuğuydu:)

Herkesten gizli gerçekleşen bu seyahat inanılmaz heyecan verici oldu haliyle, babasından araba çalan ergen erkek çocukları gibi hissettim kendimi:) Oysa herşey legaldi. Araba benim,ruhsat benim,2008 yılından beri ehliyetim var..Ama illegal olan tarafı annemin kızım arabayla gitme otobüsle git şimdi aklım sende kalır söyleminin tersine hareket etmemdi..

Hata mı???? Hata.. Ama insan hatalarıyla büyüyor değil mi sevgili blog:)

İpek böceğini görmek için atıldım bu maceraya. Çok uzun zamandır görüşemediğim bi arkadaşımın kızı ipek.. Bundan 2 sene önce böceğin geliceği haberini beraber öğrenip beraber ağlamıştık bursa sokaklarında:)
Sonuçları alabileceğimiz saat gelene kadar resmen saniyeleri saydık, sonra kağıdı alıp çıktık dışarı.. Bi yerde oturup heyecanla tekrar tekrar okuduk.. Bu değer bu seviyede çıkınca ne oluyo,pozitif olması demek;olması demek mi olmaması demek mi? Nasıl anlaşılıyo ki?? diye milyonlarca sorunun ardından işi uzmanına danışmak için tekrar girmiştik testi yaptırdığı yere:) Onlar müjdeli haberi verdiklerinde bursa sokaklarıda bizimle birlikte şahit olmuştu tabi o mutlu ana:) Ağlaşıp birbirine sarılan 2 kişiye geçenler anlamaya çalışan gözlerle bakıyorlardı..

Velhasıl..Günler geçti..İpek doğdu ve ben hayırsız teyze 2. sefer gördüm..Utandım aslında..
Ne kadar büyük hatalar yaptığımı düşündüm sonrasında..

Tam 1 sene aynı adamla beraber oldum, heryere beraber girip beraber geldik. C.tesileri aynı insanlarla aynı yerlere gittik; pazar günümüzü uyuşuk uyuşuk bi yerlerde oturarak geçirdik..
Yapacağımız şeyleri günler öncesinden planladık..Hep aynı şeyleri konuştuk..Arabayla aynı yerlerde durduk..Sabahları aynı msjları attık..Hergünü birbirinin aynı yaşadık..
Sonrada bitirdik.

Nedeni neydi diye sorgulamamıza gerek bile kalmadı hemde..
Sormadık bile birbirimize..

Kendime ait bi hayatım olduğunu farkettiğim anda bütün ipler koptu.
Benim yapmak istediğim binlerce şey var hayatta. O benim bunları yaparken yanımda olması gereken kişi değildi..

Şunu gördüm ki..İnsanın hayatında biri var diye bütün hayatını onun kaplaması çokta mecburi değilmiş...Aksine bu görünmez ve aşılmaz zincilerle kendini bi yere hapsetmek gibiymiş.
Kendine zaman ayırmalısın diyen,beni sıkmayan aksine özgür bırakan ve kendide aynı özgürlüğe sahip olmak isteyen biriyle beraberim.
Ve sanırım birazda bu yüzden aşığım ona..

Anneler günüyle ilgili yazı yazmak istiyodum aslında:)
Onun için ayrıca bir post yazabilirim umarım...